نگارش در تاريخ یک شنبه 3 دی 1391برچسب:شیش تاییا" فرش سپید, توسط طرفدار اصیل شیش تایی
شیشتاییا و آرمان؛ شام آخر شیشتاییا
روزنامهی آرمان/ ۱۳۹۱ چهارشنبه ۲۹ آذر ـ عوامل برنامه شیشتاییها که با آغاز فصل پاییز، برنامههای ساختارشکنانه خود را برای گروه نوجوانان روی آنتن بردند، بخشی از قسمت پایانی این برنامه را به گفت وگوی رسانهها با مسئولان این برنامه اختصاص دادند. استودیو گلستان برای اهالی برنامههای ترکیبی و زنده تلویزیونی نامی آشناست، خانهای در کوچه پس کوچههای محله قلهک که مرور زمان آن را به یکی از استودیوهای اصلی ضبط و تولید برنامههای تلویزیونی تبدیل کرده است.دکور برنامه شیش تاییها درست در کنار برنامه هزار و شصت و شونزده – برنامه کودک با اجرای عموپورنگ و امیر محمد – قرار دارد و کمی آن طرفتر دکور مسابقه نشان برتر و برنامه صبحگاهی ویتامین ۳ شبکه سه قرار گرفته است.شیشتاییها را میتوان از معدود برنامههای گروه نوجوان تلویزیون دانست که علاوه بر ساختارشکنی در اجرا، سعی میکرد برای جذابیت بیشتر، از ابتکاراتی از جمله حذف نکردن صدای پشت صحنه درحین اجرای برنامه، انجام گفت وگوهای محاورهای با مهمانان و حتی پرسیدن نظر تصویربردار و تهیه کننده از پشت صحنه آن هم در حین پخش یک برنامه زنده مدد بگیرد.این برنامه ایدههای نویی هم داشت؛ از بررسی موضوع خرافه با حضور کارشناسان تا بخش طنز رومن حساب نکن که روایتگر ایدههای یک نوجوان تنبل بود.البته این برنامه یک بخش دخترانه نیز داشت که به گفته مدیر گروه نوجوان شبکه دو به خاطر نداشتن مجری مسلط نوجوان، حذف شد و ایده انجام تست مجریگری در این برنامه برای یافتن استعدادهای جدید از همین جا آغاز شد.بارش برف پاییزی، این استودیوها را که در بخش حیاط این خانه قرار دارد و سقف آن پوشانده شده، به یخچال بزرگی تبدیل کرده است که حتی نوشیدنیهای گرم نیز به افزایش دمای مهمانان کمکی نمیکند؛ در چنین شرایطی است که کارگردان هنری برنامه از خبرنگاران میخواهد به کمک طراح صحنه و لباس، خود را برای حضور روی دکور آماده کنند.شیشتاییها برنامهای نوجوانانه بود؛ از جنس برنامههای به یاد ماندنی مانند نیمرخ، کوله پشتی و اکسیژن که توانست مجریان جوان و جدیدی را کشف کند و آنهایی که همکاری در این برنامههای موفق را در کارنامه خود داشتند، امروز از مجریان و یا تهیهکنندگان مطرح تلویزیونی هستند. چندی پیش هم برنامه نیمروز شبکه سه که حامد جوادزاده آن را تهیه کرده بود، توانست به یکی از برنامههای محبوب نوجوانان تبدیل شود.با اعلام چهار، سه، دو، یک ضبط برنامه آغاز میشود. عبدالله روا، مجری برنامه در ابتدای کار به مخاطبان توضیح میدهد که این برنامه برخلاف رویه معمول شیش تاییها تولیدی است و سپس با معرفی خبرنگاران رسانههای حاضر، باب گفت وگو را باز میکند.روا در همان ابتدای کار، محور پرسشهای خبرنگاران قرار میگیرد و از او درباره اجرای این برنامه و اینکه چقدر به برنامههای موفق نوجوانان دهههای گذشته از جمله نیمرخ وفادار است سوال میشود. مجری شیشتاییها نیز توضیح میدهد که در دوره نوجوانی، نیمرخ، آن هم با اجرای امیرحسین مدرس و حسین رفیعی
(در نقش فَ فَ) از برنامههای محبوب او بوده است و شیشتاییها با رخصت از نیمرخ و همه همقطارانش تولید و به زبان نوجوان امروز پخش شد.روا به خبرنگاران توضیح میدهد که در هفته نخست اجرای شیشتاییها، این برنامه یادی از برنامههای پیشکسوت نوجوان از جمله کولهپشتی و نیمرخ داشت و میزبان امیرحسین مدرس بود و در حقیقت از پلههای آنها برای کسب موفقیت استفاده کرده است.حامد جوادزاده تهیهکننده برنامه با دعوت غیرمتعارف مجری به جمع حاضران درصحنه اضافه میشود و توضیح میدهد که شیشتاییها از برنامههای سابق نوجوان ایده گرفته است اما با توجه به تغییر ذائقه نوجوانان دهه ۷۰ با دهه ۸۰ و ۹۱، آن را متناسب با حال و هوای این روزگار ساخته است. روا، در ادامه به بهانه پس دادن گوشی همراه مدیر گروه نوجوان شبکه دو، از وی دعوت میکند که برای پاسخ به سئوالات خبرنگاران به جمع آنان اضافه شود؛ مختاری که از مدیران جوان تلویزیونی به شمار میرود، تاکید دارد که فضا و شرایطی که نوجوان امروز تجربه میکند، هیچ سنخیتی با دهه ۷۰ و برنامههای موفق آن زمان یعنی نیمرخ و کوله پشتی ندارد.او میگوید: اکنون رقابت شدیدی بین شبکههای تلویزیونی داخلی و حتی رقابت با شبکههای ماهوارهای خارجی برای جذب مخاطب آن هم در قشر نوجوان وجود دارد، در حالیکه در دهه ۷۰، از این رقابت تنگاتنگ خبری نبود؛ نوجوانان امروز اطلاعات بسیاری را نسبت به جوانان آن دوره دارند و کسب اطلاعات برای آنان به خاطر رشد وسایل ارتباطی آنقدر سهل است که برای جذب آنان باید هوشیارانه برنامه تولید کرد.مختاری یادآوری میکند که اگر در دهه ۷۰، نیمرخ بهصورت تولیدی پخش میشد و از طریق نامه با مخاطبانش ارتباط میگرفت، شیشتاییها امروز زنده پخش میشود و با پیامک و رایانامه نظرات بینندگان را در کمترین زمان دریافت و آن را در اجرای برنامه به کار میبندد.تهیه کننده برنامه نیز یادآوری میکند که نوجوان امروز را نمیتوان فریب داد و مخاطب را با اغواگری نگهداشت؛ دسترسی به اینترنت، موبایل، شبکههای تلویزیونی داخلی و خارجی همگی سبب میشود برای دادن اطلاعات مورد نظر به نوجوان محتاط عمل کرد و اطلاعات ارائه شده باید نسبت به دیگر رسانهها جدید و جذاب باشند.جوادزاده، کشف استعدادهای نوجوانان بهویژه در حوزه اجرای برنامههای تلویزیونی، نویسندگی و … را مهمترین دستاورد شیش تاییها میداند.مختاری نیز به خبرنگاران یادآور میشود، زمانی به شبکه دو آمده است که هیچ برنامهای برای قشر نوجوان از این شبکه پخش نمیشد؛ پاییز این سهم به نیم ساعت رسید و اکنون یک ساعت شده است.مختاری از اینکه زمان پخش برنامه گاهی تغییر میکرد، از مخاطبان برنامه عذرخواهی کرد و در ادامه از اینکه عنوان برنامه باعث دلخوری برخی مردم و بهویژه نوجوانان شده است، عذر خواست.او توضیح داد که انتخاب اسم برنامه بر اساس یک تفکر خاص بود؛ به این خاطر که کلمه نوجوان شش حرف دارد و یا اینکه قرار بود شش روز هفته پخش شود اما برخی آن را به موضوعات فوتبالی و نتیجه بازی دو تیم محبوب پایتخت در دهه ۵۰ خورشیدی ارتباط دادند.مدیر گروه نوجوان شبکه دو، برخلاف مجری برنامه، پایان پخش شیشتاییها را به منزله مجلس ختم این برنامه نمیداند و از آغاز شش برنامه جدید ویژه نوجوانان از هفته آینده و همزمان با فصل زمستان خبر میدهد.فرش سپید، کافه سپید، سپید پررنگ، روستای ما، دنیای هیجان انگیز کار و علامت سوال شش برنامهای هستند که پخش آنها از دی ماه آغاز میشود و مجریان این برنامهها از تست مجریگری شیش تاییها بیرون آمدند.هنوز پرسشهای بسیاری مانده است، اما کارگردان میگوید که چون قرار است فقط ۲۰ دقیقه از این گفت وگوها راهی آنتن شود، ضبط حدود ۵۰ دقیقه برای آن کفایت میکند؛ پایان ضبط که اعلام میشود، مهمانان بدنبال گرم کردن دستهای خود و پوشیدن لباسهای گرم میروند و عوامل برنامه از اینکه قرار است این هفته کار را به پایان برسانند، ابراز رضایت دارند؛ سه ماه برنامه زنده روی آنتن آن هم برای مخاطب گریز پای نوجوان که سهم آنچنانی از شبکههای هجدهگانه سیما ندارد، کار طاقت فرسایی است، اما سازندگان شیشتاییها آن را شیرین میدانند و امیدوارند با ایدههای نو دوباره به آنتن شبکه دو برگردند.
نظرات شما عزیزان: